{"id":1538,"date":"2020-03-29T10:30:32","date_gmt":"2020-03-29T10:30:32","guid":{"rendered":"http:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/?p=1538"},"modified":"2020-03-29T10:30:59","modified_gmt":"2020-03-29T10:30:59","slug":"1-de-abril-dia-das-artes-galegas-as-sombras-do-arquitecto-domingo-de-andrade-1639-1712","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/2020\/03\/29\/1-de-abril-dia-das-artes-galegas-as-sombras-do-arquitecto-domingo-de-andrade-1639-1712\/","title":{"rendered":"1 DE ABRIL: &#8220;D\u00cdA DAS ARTES GALEGAS&#8221; AS SOMBRAS DO ARQUITECTO DOMINGO DE ANDRADE (1639-1712)"},"content":{"rendered":"<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">Dende&nbsp; o 2015 a&nbsp;<em>Academia Galega de Belas Artes<\/em>&nbsp;propuxo e ven celebrando <\/span><\/span><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" alt=\"\" class=\"size-medium wp-image-1501 alignright\" height=\"300\" src=\"http:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/cartaz-dia-artes-2020-210x300.jpg\" style=\"\" title=\"\" width=\"210\" srcset=\"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/cartaz-dia-artes-2020-210x300.jpg 210w, https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/cartaz-dia-artes-2020.jpg 359w\" sizes=\"auto, (max-width: 210px) 100vw, 210px\" \/><span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">cada 1 de abril como&nbsp;<em>D&iacute;a das Artes Galegas<\/em>. Data escollida en memoria daquel d&iacute;a do ano 1188, cando o mest<\/span><\/span><span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">re Mateo ultima a colocaci&oacute;n dos linteis do&nbsp;<em>P&oacute;rtico da Gloria<\/em>&nbsp;na catedral compostel&aacute;n, tal como consta en ep&iacute;grafe sobre os mesmos. Dende ent&oacute;n e nesa ansia de consolidar esta nova advocaci&oacute;n no calendario civil, varios creadores das diferentes artes de Galiza&nbsp; tiveron o seu homenaxe, Mateo, Castelao, Maruxa Mallo, la Sota, Seoane&#8230;e nesta longa Coresma e confinada primavera do 2020, o celebrado ser&aacute; un arquitecto que entendeu a est&eacute;tica dun conf&iacute;n do mundo, de pedra, de bosques, de labirintos, mestre construtor capaz de erguer torres e escaleiras do caos ao cosmos, que abriu solemnes p&oacute;rticos ao Todo, fachadas e balc&oacute;ns , enmarcadas&nbsp; entre sartas de froitos e volutas labrados nas s&uacute;as pedras&#8230; Refer&iacute;monos ao&nbsp; mestre de obras,&nbsp; Doming<\/span><\/span><span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">o de Andrade, singular onde os haxa, cargado pois de esencias propias, com&uacute;ns e do seu tempo, un estilo Barroco con marca de Terra, o&nbsp;<em>Barroco Galego.<\/em><\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">&ldquo;D&iacute;as&rdquo; non so pra celebrar&nbsp; a eses outros &ldquo;santos&rdquo; terreais , artistas galegos, sen&oacute;n tam&eacute;n para exemplarizalos. Compre&nbsp; pois afondar non so en aspectos da s&uacute;a vida, nas s&uacute;as obra e milagres, sen&oacute;n tam&eacute;n no estado da cuesti&oacute;n do seu legado e dos estudos sobre eles. Neste caso sobre Domingo de Andrade e o seu tempo.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">Sabemos que naceu en Cee nunha data arredor do 1639 e que si, finou en Compostela&nbsp; no 1712. Persoeiro con inquietudes cultas en anos de virtuosismos art&iacute;sticos, das primeiras bibliotecas e gabinetes de curiosidades, inquedanzas que abrir&aacute;n a unha Ilustraci&oacute;n de curiosos impertinentes, cando se levan , traen e se fan ver achados e ouro das colonias, das Am&eacute;ricas, do oriente&#8230;<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">Andrade inicia estudos en Compostela,&nbsp; ansioso de transmitir e facer ver o que sabe, te&oacute;rico, autor do libro &ldquo;<em>Excelencias, antiguedad y nobleza de la Arquitectura<\/em>&nbsp;&ldquo;(1695),&nbsp; como un&nbsp; Vitrubio da preilustraci&oacute;n: p&aacute;xinas&nbsp; b&aacute;sicas que partindo do clasicismo&nbsp; introd&uacute;cennos no co&ntilde;ecemento das s&uacute;as inquietudes e nas do seu tempo. Ensaio cient&iacute;fico no que interacciona xeometr&iacute;a e n&uacute;mero, como algo divino, &aacute;ureo.&nbsp; Libro&nbsp; posto en relaci&oacute;n coa literatura apolox&eacute;tica do seu tempo, disertaci&oacute;n sobre a nobreza da arquitectura&nbsp; analizada por estudosos da arte como Bonet Correa e m&aacute;is modernamente por&nbsp; Leopoldo Fern&aacute;ndez Gasalla&nbsp; (2007). Co&ntilde;ecemos que Andrade mesmo tentou escribir outro tratado, este sobre arquitectura e enxe&ntilde;er&iacute;a militar.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">O seu nacente prestixio levouno,&nbsp; dende 1662 a&nbsp; ser requirido polo cabido&nbsp; compostel&aacute;n para complementar a sempre inacabada catedral.&nbsp; F&aacute;brica onde se fai querido e imprescindible, pra ser mecenado polo bispo mexicano Monroy. No 1676 &eacute; nomeado mestre de obras da catedral, a un tempo que se lle encarga a s&uacute;a grande e primeira obra arquitect&oacute;nica , erguida sobre o vello torre&oacute;n&nbsp; medieval dos tempo do bispo Berenguel de Lendoire, a&nbsp;<em>Torre da Berenguela,&nbsp;<\/em>logo&nbsp; chamada do<em>&nbsp;Reloxio,<\/em>&nbsp;por inclu&iacute;r a ent&oacute;n novidade mec&aacute;nica de dar as badaladas das horas. Torre rematada no 1680, caracterizada por esa exuberancia de cipr&eacute;s, erguida ao ceo e &aacute;s horas do tempo, repartida en altura en catro corpos superpostos, en harm&oacute;nica diminuci&oacute;n, para rematar no oct&oacute;gono da lanterna, dar paso&nbsp; ao c&iacute;rculo, &aacute; esfera,&nbsp; culminado&nbsp; polo pin&aacute;culo, a bola e a cruz: do caos ao cosmos, da cuadratura ao c&iacute;rculo. P&eacute;treos paramentos&nbsp; nos que alterna o liso coa caracter&iacute;stica decoraci&oacute;n de herdos &ldquo;orientais&rdquo;, tra&iacute;dos e tam&eacute;n levados ao alenmar crioulo que aumentan en medida que ascende : contraste de vans e cornixas,&nbsp; fest&oacute;ns,&nbsp; varandas con balaustres, volutas, miradouros&#8230; Harm&oacute;nica fermosura enxalzada na sobridade rectangular da Quintana de Vivos e Mortos, a que obrigou a&nbsp; aplicar o termo&nbsp;<em>Berenguela&nbsp;<\/em>para algo ben feito, &ldquo;<em>pareces unha Berenguela&rdquo;<\/em>&nbsp;, que non pasou desapercibida a quen ten algo de poeta.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">A obra de Domingo de Andrade non so se reduce a proxectos arquitect&oacute;nicos en pedra, sen&oacute;n que como entallador de oficio que era, ded&iacute;case tam&eacute;n a outros compositivos e &aacute; decoraci&oacute;n en madeira, os retablos. E sempre na s&uacute;a obra&nbsp; a s&uacute;a pegada, como unha marca que deixar&aacute; influencias:&nbsp; as labra de sartas de froitas, as pomas entre follas atadas con lazos, as columnas salom&oacute;nicas cargadas de acios de uvas, na madeira sobredouradas polos especialistas batioxas, cunha ansia de aproximar ao Ceo. Vela&iacute; o mod&eacute;lico tabern&aacute;culo da catedral compostel&aacute;, co seu grande baldaquino sostido por catro&nbsp; xigantes anxos&nbsp; ou o da exuberante&nbsp; capela do Cristo de Ourense, o que nos remiten ao perdido &#8211;&nbsp; en dram&aacute;ticas circunstancias nos acontecementos de abril&nbsp; do 1909 &#8211;&nbsp; do Mosteiro de Oseira. Tam&eacute;n se lle atrib&uacute;en retablos como o que existiu en Santos Domingos de Bonaval, hoxe na parroquia de Santiago de Carril&nbsp; e o das Clarisas de Compostela,&nbsp; o mesmo &oacute;rgano da catedral, o relicario da igrexa de San Paio na mesma Compostela. Arredor do 1695 o&nbsp; bispo Monroy encom&eacute;ndalle realizar unha vella teima s&uacute;a en relaci&oacute;n coa &ldquo;<em>hispanidade&rdquo;:<\/em>&nbsp; converter a antiga sancrist&iacute;a da catedral compostel&aacute;&nbsp; en capela do Pilar, pra compracer ao promotor cargar&aacute; a c&uacute;pula de s&iacute;mbolos xacobeos utilizando pedra de xaspe das canteiras asturianas.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">Andrade proxectou tam&eacute;n pazos e en Compostela&nbsp; mansi&oacute;ns urbanas mod&eacute;licas , como a&nbsp;<em>Casa das Pomas&nbsp;<\/em>da R&uacute;a Nova ou a Casa das Parra asomando &aacute; Quintana, a da Praza de Feijoo, a casa da Conga pechando a Quintana&#8230; unha e outras destacando no interior solemnes escalinatas.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">As&iacute; mesmo deixou obra &nbsp;na catedral de Lugo: a sancrist&iacute;a e a sala capitular, as&iacute; como a igrexa do convento das dominicas de santa Maria Nova. Trazas. En Melide da Igrexa de San Antonio de Melide&#8230;<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">A pegada de Andrade bateu nos arquitectos que lle seguen, como Diego de Romay (1641-1694), Fernando Casas Novoa (1670-1750), Sim&oacute;n Rodriguez (1679-1751), Lucas A. Ferro Caaveiro (1699-1770) , Clemente Fern&aacute;ndez Sarela (1716-1765)&#8230;&nbsp; marcando&nbsp; ese particular estilo&nbsp; na pedra e na cultura Galega , denominado&nbsp;<em>Barroco Compostel&aacute;n ou Galego<\/em>, en contraste con&nbsp; nacentes&nbsp; presupostos&nbsp; academicismos neocl&aacute;sicos metropolitanos.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">Sanchez Cant&oacute;n, Chamoso, Filgueira, Fraguas, Socorro Ortega Romero, M. C Folgar de la Calle singularizaron a&nbsp; Andrade ao tratar o Barroco. O ceense Francisco F. May&aacute;n Fernandez,&nbsp; Sebasti&aacute;n Gonzalez- Garc&iacute;a adiantaron tam&eacute;n pequenos monogr&aacute;ficos que abrir&aacute;n a m&aacute;is amplos estudos. Andrade deixou abundantes documentos , fundamentalmente nos arquivos da catedral , da Universidade e no municipal de L&oacute;pez Ferreiro de Compostela: planos, proxectos, debuxos, monteas&#8230; estudadas polo profesor Miguel Taiz Guzm&aacute;n,&nbsp; por Ana Goy, Vigo Trasancos&#8230; Un traballo sempre inacabado.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">Sabemos que&nbsp; o d&iacute;a 12 de Novembro do&nbsp; 1712 , a&iacute;nda co remol das fogueiras dos magostos, finou en Compostela , pra ser enterrado cos honores de gran mestre construtor na Capela da Concepci&oacute;n da catedral que el a&iacute;nda singularizou m&aacute;is&#8230; ao cabo dos anos os&nbsp; seus restos mortais quedaron confundidos entre outros an&oacute;nimos defuntos&#8230; Agora, por iniciativa da&nbsp;<em>Fundaci&oacute;n e a Catedral<\/em>&nbsp;e da&nbsp;<em>Academia Galega de Belas Artes<\/em>&nbsp; porase un epitafio.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">Quedou en min, entre outras, nos anos de estudo na Facultade de Xeograf&iacute;a e Historia compostel&aacute;n, a pegada daquel retrato imaxinario de Domingo de Andrade feito polo pintor Felipe-Criado, recollendo ao arquitecto, apoiado en si mesmo, mirando por unha xanela aos volumes verticais e horizontais de Compostela, como un novo pensador&#8230;.e as&iacute; o imaxinamos, como caviladora sombra, se&ntilde;a entre as luces do seu ouridourado Barroco , onde mellor pousar un eterno outono que dir&iacute;a Cunqueiro.<\/span><\/span>\n<\/p>\n<p>\n\t<span style=\"color:#000000;\"><span style=\"font-size:16px;\">Felipe-Sen&eacute;n<\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dende&nbsp; o 2015 a&nbsp;Academia Galega de Belas Artes&nbsp;propuxo e ven celebrando cada 1 de abril como&nbsp;D&iacute;a das Artes Galegas. Data escollida en memoria daquel d&iacute;a do ano 1188, cando o mestre Mateo ultima a colocaci&oacute;n dos linteis do&nbsp;P&oacute;rtico da Gloria&nbsp;na catedral compostel&aacute;n, tal como consta en ep&iacute;grafe sobre os mesmos. Dende ent&oacute;n e nesa ansia [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[21],"tags":[],"class_list":["post-1538","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-comunicados"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1538","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1538"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1538\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1539,"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1538\/revisions\/1539"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1538"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1538"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/amigosmuseosgalicia.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1538"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}